Από την καταξίωση του Ελληνικού μπάσκετ στην απαξίωση του Ελληνικού Ποδοσφαίρου

Δύο διαφορετικές εικόνες παρουσιάζει ο Ελληνικός ομαδικός αθλητισμός ανά την Ευρώπη σε μπάσκετ και ποδόσφαιρο. Στο μεν πρώτο ζώντας την απόλυτη καταξίωση ενώ στο δεύτερο μία ακόμα ντροπιαστική εποχή.

Μάλιστα δεν θα πρέπει να αποτελεί περίεργο το γεγονός ότι ολοένα και περισσότεροι ποδοσφαιριστές από τα αποκαλούμενα δεύτερα και τρίτα σκαλιά σε επίπεδο (αυτά του πρώτου ήταν και θα είναι δυστυχώς πάντα απλησίαστα ονόματα εκτός κι αν έρχονται να συμπληρώσουν ένσημα) να αρνούνται να έρθουν να συνεχίσουν τη καριέρα τους στο Ελληνικό πρωτάθλημα.
Ονόματα όπως οι Ριβάλντο, Τζιμπρίλ Σισέ, Ζιλμπέρτο Σίλβα, Ζιοβάνι, Μίκαελ Εσιέν, Κάρλος Γκαμάρα, Κριστιάν Καρεμπέ, αν υπήρχαν τώρα στο ποδόσφαιρο σίγουρα δεν θα έρχονταν ποτέ στο Ελληνικό πρωτάθλημα.
Δυστυχώς οι εικόνες ντροπής των οπαδών των μεγάλων ομάδων στα γήπεδα αλλά και η γνωστή ατιμωρησία έχουν κάνει τις πόρτες αυτές να κλείνουν ερμητικά στο άκουσμα της Ελλάδας ως επόμενος στόχος για την καριέρα ενός ποδοσφαιριστή εγνωσμένης αξίας που θέλει να καταξιωθεί σε μεγάλο επίπεδο. Και το χειρότερο όλων είναι πως αυτό το χάλι όχι μόνο δεν μειώνεται αλλά χρόνο με τον χρόνο γιγαντώνεται ολοένα και περισσότερο.
Φετινό αποκορύφωμα ο τελικός κυπέλλου Ελλάδας μεταξύ ΠΑΟΚ και ΑΕΚ σε έναν αγώνα που δεν έπρεπε να είχε αρχίσει ποτέ και με την ομάδα που το κατακτάει να είναι όχι ένα μέτρο οφσάιντ αλλά ένα περίπτερο (φουλ εξοπλισμένο) οφσάιντ. Και φυσικά δεν φτάνει μόνο αυτό.
Όσο για την αθλητική δικαιοσύνη, πολλοί λένε πως είναι ανύπαρκτη. Αυτό είναι μεγάλο λάθος! Η αθλητική δικαιοσύνη είναι εδώ και κάνει πολύ καλά τη δουλειά της, απλώς η διαφορά είναι πως την κάνει υπέρ της ομάδας που η διοίκηση της είναι πιο δυνατή. Με λίγα λόγια υπάρχει η δικαιοσύνη του δυνατού (στη τσέπη και όχι στο δίκαιο).
Από την άλλη πλευρά έχουμε το Ελληνικό μπάσκετ που τα τελευταία 20 (21 για την ακρίβεια) χρόνια έχει φτάσει να χαρακτηρίζεται – και όχι άδικα – ως ένα από τα δύο ή τρία καλύτερα της Ευρώπης, κι αν σκεφτεί κανείς πως στην μεγαλύτερη διοργάνωση της Ευρώπης (Euroleague) σε 20 χρόνια χωρίς το φετινό οι Ελληνικές ομάδες έχουν κατακτήσει 9 κούπες μάλλον μιλάει από μόνο του. Μπορεί σαν πρωτάθλημα να μην έχουμε το πλέον αξιόπιστο, όμως οι ομάδες που βγαίνουν στην Ευρώπη είτε κατακτούν την κορυφή, είτε είναι εκ των φαβορί. Και δεν μιλάμε μόνο για Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό. Ομάδες όπως ο Άρης και ο ΠΑΟΚ παλαιότερα, αλλά και η ΑΕΚ ή το Μαρούσι όταν έπαιζαν στην Ευρώπη αντιμετωπίζονταν με απόλυτο σεβασμό από κάθε αντίπαλο.
Μάλιστα, σήμερα ο Ολυμπιακός είναι ένα βήμα πριν από το να ανεβάσει την Ελλάδα και πάλι στο ψηλότερο σκαλί της Ευρώπης και σε αυτό δεν χωράνε οπαδικά συναισθήματα. Μπορεί όταν πριν χρόνια ο Παναθηναϊκός για παράδειγμα είχε αποκλειστεί σε ημιτελικό final four κάποιες οπαδικές φυλλάδες να έγραφαν για πανηγύρια των οπαδών του Ολυμπιακού όμως η αλήθεια είναι πως είτε στη μία είτε στην άλλη περίπτωση παίζει Ελληνική ομάδα. Επομένως, άσχετα από οπαδικά συμφέροντα και εντός συνόρων κόντρες μεταξύ ομάδων θα πρέπει όλοι οι Έλληνες να υποστηρίξουμε την προσπάθεια του Ολυμπιακού απόψε στην Τουρκία και αν όχι σαν Ολυμπιακός, τουλάχιστον σαν Ελληνική ομάδα.
Και για να το πάω και ένα βήμα παραπέρα, δεν θα ήθελα να φανταστώ σε καμία περίπτωση πως αν ο Ολυμπιακός ηττηθεί απόψε, πως θα υπάρξουν Έλληνες που θα πανηγυρίσουν για τη νίκη μιας Τούρκικης ομάδας απέναντι σε μία Ελληνική.
Προσωπικά εύχομαι να μπορέσει ο Ολυμπιακός να κατακτήσει την Euroleague απόψε στην Κωνσταντινούπολη και να φτάσει η Ελλάδα τις 10 κατακτήσεις στα τελευταία 21 χρόνια, επίδοση που σίγουρα θα αποτελεί ρεκόρ!!!

Υ.Γ. 1: Η διαφορά μεταξύ Ελληνικού μπάσκετ με Ελληνικό ποδόσφαιρο είναι ότι το μεν μπάσκετ βγάζει υγεία και ταυτόχρονα πολλές επιτυχίες στην χώρα μας ενώ το ποδόσφαιρο εδώ και πολλές δεκαετίες βασιλεύει η λαμογιά και το άδικο, όχι μόνο προς κάποια από τις υποτιθέμενες μεγάλες ομάδες της χώρας αλλά και προς τις μικρότερες εξ αυτών.
Υ.Γ. 2: Δεν ανέφερα παραπάνω παραδείγματα παικτών παγκόσμιας κλάσης στο μπάσκετ που έχουν περάσει από τα Ελληνικά γήπεδα γιατί αν το έκανα αυτό θα ήθελα άλλο ένα τέτοιο κείμενο για να είμαι ακριβής. Συν τοις άλλοις τέτοιου είδους παίκτες θα συνεχίσουν να έρχονται στα Ελληνικά γήπεδα όσο οι ομάδες μας συνεχίζουν να βρίσκονται τόσο ψηλά.

______________________________________

Δημήτρης Χάψας

Μοιράσου το

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *